Ο ΠΑΟΚ Σταυρού «αποχαιρετά» όπως του αρμόζει τον αρχηγό του

Η ανάρτηση ανήκει αποκλειστικά στο website του ΠΑΟΚ Σταυρού

ΤΟ LAST DANCE TOY ΓΙΩΡΓΟΥ ΤΣΙΤΣΟΥ.
Την ήξερε καλά αυτήν την ανηφόρα πριν το γήπεδο.
Πόσες και πόσες φορές την ανέβηκε. Από μικρό παιδάκι στις ακαδημίες του ΠΑΟΚ Σταυρού , μέχρι αρχηγός της μεγάλης ομάδας διανύοντας την τρίτη δεκαετία της ζωής του.
Γιος Ελλήνων μεταναστών στη Γερμανία , του Φίλιππα και της Σωτηρίας, επιστρέφουν στα πάτρια εδάφη όταν ο Γιώργος ήταν 10 χρονών.
Αυτός ήταν κι ο λόγος που εντός ομάδας του δόθηκε το παρατσούκλι ”Γερμανός” κι αμέσως εντάσσεται στις ακαδημίες του ΠΑΟΚ Σταυρού, κάνοντας αυτό που αγαπάει πολύ.
Να παίζει μπάλα.
Αμέσως οι ιθύνοντες της ακαδημίας διακρίνουν ένα παιδί με πάθος κι αυταπάρνηση. Ένα παιδί-ορισμός αυτού που λέμε ”ο παίκτης του προπονητή”. Αυτός που θα κάνει ό, τι του ζητήσει ο προπονητής. Χωρίς φόβο αλλά με απίστευτο πάθος. Παίζει σε όλες τις μικρές ομάδες του ΠΑΟΚ Σταυρού, ανεβαίνει στην μεγάλη και την υπηρετεί πιστά για πολλά χρόνια. Δεν ακούστηκε ποτέ το παραμικρό αρνητικό. Αδαμάντινος χαρακτήρας , πρότυπο για τους μικρότερους, άξιος συνοδοιπόρος για τους μεγαλύτερους.
Δυστυχώς όμως ο χρόνος είναι αμείλικτος. Δυστυχώς κάθε κύκλος που ανοίγει, είναι δεδομένο ότι κάποτε θα κλείσει.
Κι ας μην το θέλουμε. Ποτάμι που τρέχει η ζωή και το ποτάμι ποτέ δεν μένει στάσιμο.
Ηρθε λοιπόν η ώρα να κλείσει κι ο κύκλος του Γιώργου ως παίκτης του ΠΑΟΚ Σταυρού.
Να ανέβει για τελευταία φορά εκείνη την ανηφόρα πριν το γήπεδο ως αρχηγός του ΠΑΟΚ Σταυρού.
Ένα λοιπόν είναι σίγουρο. Ότι κύκλοι σαν του Γιώργου στον ΠΑΟΚ Σταυρού, οφείλουμε να τους κλείνουμε με την τιμή που αρμόζει σε έναν τέτοιο χαρακτήρα.
Την Κυριακή το απόγευμα στις 5 στο ματς ΠΑΟΚ Σταυρού-Μακεδονικός Λητής , ο καπτεν-Γιώργος μας αποχαιρετά σαν παίκτης.
Ας τον αποχαίρετίσουμε κι εμείς όπως του αξίζει.
Ας τιμήσουμε με την παρουσία μας τον άνθρωπο που τίμησε τον τόπο μας….
Γιατί αν ο Τσέχος Γιάροσλαβ Χάσεκ έγραφε το μυθιστόρημά του ”Ο καλός στρατιώτης Σβέικ” όχι στην Πράγα αλλά στον Σταυρό, είναι σίγουρο ότι θα το ονόμαζε ”Ο καλός στρατιώτης Γιώργος”….