Ποτέ μην τα παρατάς…Η εξομολόγηση ενός ποδοσφαιριστή για τα συναισθήματα που γεννάει το ποδόσφαιρο,μια ανατροπή και ένα γκολ στο 90+

Ένα κείμενο γραμμένο από έναν ποδοσφαιριστή (Ανδρέα Τριανταφυλλίδη παίκτη του ΠΕΡΑ) για τα συναισθήματα που γεννάει το ποδόσφαιρο, μια ανατροπή και ένα γκολ στο 90′

“11/1/20 16:00μμ
Έπειτα από μια εβδομάδα απαιτητικών προπονήσεων και μετά από καλές εμφανίσεις στους δυο τελευταίους αγώνες έρχεται η μέρα του αγώνα. Είναι όμως και η μέρα που θα αντιμετωπίσεις την παλιά σου ομάδα. Έξι χρόνια σε μια ομάδα δεν είναι λίγα. Ταυτόχρονα είναι και η μέρα που η μητέρα σου θα έρθει να σε δει να παίζεις για πρώτη φορά. Η ημέρα του αγώνα έτσι αποκτά μεγάλη βαρύτητα και δυναμική. Δεν είναι ένας απλός αγώνας. Θέλεις να έχει όμορφο τέλος.
Ο καιρός είναι συννεφιασμένος ,ιδανικός για να παίξεις ποδόσφαιρο.
Φτάνεις στο γήπεδο αισιόδοξος για ένα καλό αποτέλεσμα. Θα προσπαθήσεις να δώσεις τον καλύτερο σου εαυτό, θα δώσεις την δικιά σου μάχη έτσι ώστε να επιτευχθεί ο ένας και μοναδικός στόχος, η νίκη. Η Νίκη της ομάδας σου και κατ’ επέκταση η δικιά σου νίκη.
Μπαίνεις στα αποδυτήρια, ετοιμάζεσαι, δένεις σφιχτά τα κορδόνια σου. Κάνεις χαβαλέ με τους συμπαίκτες σου για να αποφορτίσεις την πίεση. Ακολουθούν οι οδηγίες του προπονητή. Ετοιμάζεσαι σωματικά και ψυχολογικά για να βγεις στον αγωνιστικό χώρο.
Ακολουθεί ποδοσφαιρική ιεροτελεστία: ζέσταμα, διατάσεις, σπρίντ. Μπαίνεις ξανά στα αποδυτήρια, βάζεις τις επικαλαμίδες σου, πίνεις νερό, παίρνεις μια βαθιά ανάσα και βγαίνεις. Όλα έτοιμα.
Ξεκινάει ο αγώνας.
Καταλαβαίνεις από τα πρώτα κιόλας λεπτά ότι δεν πατάς καλά, είσαι νωχελικός. Αντίθετα ο αντίπαλος σου ανταγωνιστικός, δυνατότερος και πιο έτοιμος από εσένα. Φαίνεται να το θέλει περισσότερο.
Δέχεσαι ένα γκόλ, δέχεσαι δεύτερο, δέχεσαι και τρίτο. Μόλις εκτέθηκες. 3 φορές.
Ημίχρονο. Χάνεις 3-0. Σου κόβονται στην κυριολεξία τα πόδια. Μια απαράδεκτη εμφάνιση.
Μπαίνεις μέσα στα αποδυτήρια. Για λίγα λεπτά σιγή. Δίκαια τρώς τα μπινελίκια του προπονητή σου. Σκέφτεσαι… Έχει μείνει άλλο ένα ημίχρονο. Χάνεις 3-0. Και τώρα; Tί; Τα παρατάς;
Έξω είναι η μητέρα σου. Το λιγότερο που νιώθεις είναι ντροπή. Παίρνεις ξανά μια βαθιά ανάσα, ξεχνάς τις 3 σφαλιάρες και ξεκινάς από την αρχή.
Ημίχρονο Δεύτερο. (Τι έχεις να χάσεις; )
Στα πρώτα 10 λεπτά φαίνεται σαν να έφυγε το βάρος από τα πόδια σου. Επίσης σε υποτιμούν. You suck, φάνηκε στο πρώτο ημίχρονο.
3-1 στο 55’ (Τουλάχιστον βάλαμε ένα γκολ). 3-2 στο 60’ (Προσπαθούμε να συνέλθουμε). 3-3 στο 80’ Ti έχει γίνει εδώ;;;;; Ισοφαρίσαμε. Φέραμε το μάτς στα ίσια.
Απομένουν 10’ για να τελειώσει… το μαρτύριο. 600 δευτερόλεπτα. Τι είναι 600 δευτερόλεπτα;
Λεπτό ενενηκοστό (90’). Ακολουθεί αντεπίθεση της ομάδας σου και με 4-5 πάσες, χωρίς να καταλάβεις τι έχει γίνει, σε χρόνο που δεν μπορείς να αντιληφθείς λόγω πίεσης και κούρασης, βρίσκεσαι στην μεγάλη περιοχή.
Πού; Στην μεγάλη περιοχή, το δεξί μπακ; Τι δουλειά έχεις εσύ εκεί πέρα;; Λογική σκέψη.
Μία κάθετη πάσα κόβει την αντίπαλη άμυνα… πως το λένε με ποδοσφαιρικούς όρους; Μια κάθετη πάσα κόβει την αντίπαλη άμυνα όπως κόβει το μαχαίρι το βούτυρό. Ακριβώς έτσι.
Έχεις το πλεονέκτημα της ορμής. ‘Μπουκάρεις’ και φτάνεις στην μικρή περιοχή. Σηκώνεις το κεφάλι. Μόνο εσύ και ο αντίπαλος τερματοφύλακας.
3-3 στο 90’. Η παλιά σου ομάδα. Έξω η μητέρα σου που έχει έρθει πρώτη φορά να σε δει.
Χωρίς δεύτερη σκέψη. Περνάς τον τερματοφύλακα, σου φεύγει λίγο το κοντρόλ. Απλώνεις γρήγορα το δεξί σου πόδι. Χαϊδεύεις την μπάλα με το εξωτερικό φάλτσο. Βλέπεις να περνάει την γραμμή. Μόλις έβαλες το νικητήριο γκολ. Απίστευτο συναίσθημα. Αν δεν το ζήσεις, δεν μπορείς να το καταλάβεις…
Τρέχεις σαν να μην υπάρχει αύριο και αφιερώνεις το γκολ στην γυναίκα που προσπαθεί και δεν τα παρατάει ποτέ, εδώ και πολλά χρόνια. Που όσα γκολ και να έχει φάει από την ζωή, ξανασηκώνεται και δεν το βάζει κάτω. Στην μία και μοναδική. Την μητέρα σου.
Επιπρόσθετα, αφιερώνεις το γκολ στον κ.Ανδρέα Καμπά ο οποίος ακούει τα πάνδεινα από εσένα όλο τον χρόνο και επίσης δεν τα παρατάει, στους συμπαίκτες και προπονητή και φυσικά στους εξαιρετικούς φίλους που σε στηρίζουν όλο τον χρόνο με τον δικό τους τρόπο, Νίκο Π. / Στέφανο Σ. / Πύρρο Λ. / Θοδωρή Τ.

Για τους παλιούς εγωιστές για την νέα γενιά.
Never give up!💪