Σ. Θεοδωρίδης: ο cender back από την Θεσσαλονίκη μας ανοίγει τα«χαρτιά» του σε μια άκρως ενδιαφέρουσα συνέντευξη

Πραγματοποιώντας τα πρώτα του ποδοσφαιρικά βήματα στην Θεσσαλονίκη και “τολμώντας” από πολύ μικρός να ανοίξει τα φτερά του και να δοκιμάσει τις δυνατότητες του και εκτός αυτής τα κατάφερε έχοντας να κάνει ΄ένα σημαντικό βήμα στην καριέρα του. Ο λόγος για τον Θεσσαλονικιό Στάθη Θεοδωρίδη ο οποίος πλέον ανήκει στην U 19 του ΝΠΣ Βόλος.Έχοντας μας ενδιαφέρουσα συζήτηση μαζί του και απαντώντας μας αναλυτικότατα σε 8 ερωτήσεις είπε

Σε ποια ηλικία και γιατί αποφάσισες να ασχοληθείς με το ποδόσφαιρο;

Το ποδόσφαιρο το ξεκίνησα από την ηλικία των 5 ετών όταν ο πατέρας μου άρχισε με πήγε για πρώτη φορά στο γήπεδο και μου κόλλησε το μικρόβιο που λέγετε ποδόσφαιρο.

Πότε και από ποια ομάδα ξεκίνησαν τα πρώτα σου βήματα στο χώρο;

Τα πρώτα ποδοσφαιρικά βήματα μου ξεκίνησαν από τον Πρωτέα Ευόσμου όπου από την ηλικία των 5 μέχρι των 10 ετών τα πέρασα εκεί κάνοντας με οι προπονητές μου να αγαπήσω αυτό που κάνω και να περνάω ευχάριστα τον ελεύθερο μου χρόνο και να κάνω φίλους άλλωστε αυτό είναι το νόημα αυτής της ηλικίας έτσι ήρθα σε πρώτη επαφή με τον κόσμο του ποδοσφαίρου

Ποιες είναι οι ομάδες που έχεις αγωνιστεί μέχρι στιγμής και σε τι κατηγορία βρίσκονται;

Οι ομάδες που έχω αγωνιστεί είναι στην μικρότερη μου ηλικία όπου ξεκίνησα το ποδόσφαιρο ο Πρωτέας Ευόσμου. Επομένως σταθμός ήταν η Μυτιλήνη λόγο επαγγελματικών υποχρεώσεων των γονιών μου έτσι πήγα στην ακαδημία της Α.Ε.Λ Καλλονής όπου αγωνιζόταν στην Α εθνική κατηγορία . Στην συνέχεια αγωνίστηκα στην Κύπρο για την Κ15 του Άρη Λεμεσού στην Α εθνική κατηγορία. Επιστρέψαμε στην βάση μας την Θεσσαλονίκη όπου πήγα στην τοπική ομάδα της περιοχής μου στους Κανονιέρηδες που μάλιστα στην ηλικία των δεκατεσσάρων ετών έκανα την πρώτη μου συμμετοχή σε αντρικό πρωτάθλημα . Αυτή η συμμετοχή θα μείνει για πάντα στην καρδιά μου γιατί οι Κανονιέρηδες και ο κ. Μούντας με μάθανε τη εστί ανταγωνισμός δύναμη και πάθος ώστε να κρατηθεί μια ομάδα στην κατηγορία. Στην τελική καταφέραμε να την κρατήσουμε στην Α κατηγορία της ΕΠΣΜ .Την επόμενη χρονιά με τον πατέρα μου ψάχναμε να βρούμε μια αντρική ομάδα για να αγωνιστώ έτσι εμφανίστηκε ο Ηρακλής Αμπελοκήπων όπου έκανε δοκιμαστικά εκείνη την περίοδο και ήθελα να δοκιμάσω τον εαυτό μου σε μια ομάδα Γ Εθνικής . Τα δοκιμαστικά ήταν κάτι δύσκολο και πρωτόγνωρο για εμένα πήγα στην προπόνηση και μετά από μια εβδομάδα ο προπονητής τότε ο Γιώργος Ακριτόπουλος με κράτησε στην ομάδα μετά από μια τεράστια προσπάθεια που είχα κάνει για να μείνω. Μετά από το πρώτο διάστημα της προετοιμασίας εμφανίστηκε ο Ηρακλής Θεσσαλονίκης όπου εκείνη την περίοδο έψαχνε ΑΦΜ ομάδας Γ Εθνικής.Η συμφωνία μεταξύ τους έγινε και ξαφνικά εγώ ένα παιδί που πήγε σε μια απλή ομάδα που απλά πάει για την σωτηρία στην κατηγορία ξαφνικά η προσδοκίες αλλάζουν και πάει για την άνοδο γιατί μια ομάδα ιστορική σαν τον Ηρακλή πάντα θα έχει υψηλούς στόχους . Ξαφνικά άρχισαν να έρχονται παίκτες που ούτε στο ποιο τρελό μου όνειρο δεν θα μπορούσα να φανταστώ ότι θα ήμουν σε τόσο μικρή ηλικία συμπαίκτης μαζί τους , παίκτες που αγωνίστηκαν για πολλά χρόνια στην πρώτη κατηγορία της χώρας μας αλλά και του εξωτερικού (Θωμάς Τσίτας , Σωκράτης Φυτανίδης , Πέτρος Κανακούδης , Rogerio Martins , Ανέστης Αργυρίου) . Το επίπεδο της ομάδας άλλαξε προπόνηση κάναμε σε ένα τεράστιο προπονητικό κέντρο που μας παρείχε τα πάντα , ήμασταν μια αντρική επαγγελματική ομάδα που δυστυχώς για ένα βαθμό δεν καταφέραμε να ανεβούμε κατηγορία έτσι οι κόποι μια χρονιάς μπορεί να πήγαν χαμένοι αλλά οι εμπειρίες που πήρα σίγουρα στην ηλικία των δεκαπέντε χρόνον ήταν πολύ λίγα έως ελάχιστα τα παιδιά που τις έχουν . Την επόμενη χρονιά αγωνίστηκα πάλι στον Ηρακλή Θεσσαλονίκης στην Β Εθνική ήταν μια χρονιά που πέρασα αρκετά ωραία αλλά δυστυχώς η ομάδα δεν κατάφερε τους στόχους της ούτε στην Πρώτη ομάδα ούτε στην Κ19 όμως όπως κάθε χρονιά στο ποδόσφαιρο κάτι έχεις να πάρεις από όλα .

Έχεις προτίμηση σε κάποια συγκεκριμένη θέση ενώ παίζεις;

Η προτίμηση που έχω είναι η βασική μου θέση που έμαθα από μικρός το δεξί cender back όμως αν μου ζητηθεί από τον προπονητή να αγωνιστώ σε κάποια άλλη θέση για να βοηθήσω την ομάδα μου θα το κάνω όσο καλύτερα μπορώ.

Σε ποια ομάδα αγωνίζεσαι σήμερα και ποια η γνώμη σου γι’ αυτήν με βάσει την μέχρι τώρα εμπειρία σου;

Η ομάδα που αγωνίζομαι είναι ο ΝΠΣ Βόλος μια ομάδα με την δικιά της ξεχωριστή ιστορία . Είναι μια ομάδα που έκανε τα πάντα για να νιώσω άνετα και αυτό με βοήθησε στο να προσαρμοστώ σχετικά γρήγορα . Έχουμε ένα περιβάλλον τέλειο θα το έλεγα. Είμαστε σαν μια οικογένεια όλα τα παιδιά ο καθένας βοηθάει τον άλλο σε οτιδήποτε χρειαστεί . Η ομάδα λειτουργεί όπως μια ομάδα Elite επιπέδου οι παράγοντες μοχθούν για να έχουμε ότι χρειαζόμαστε και οι προπονητές μας ο καθένας στον δικό του ρόλο κάνουν ότι μπορούν ώστε να μας βελτιώσουν ομαδικά και ατομικά. Στον δεύτερο γύρο με τις οδηγίες του προπονητή μας θα προσπαθήσουμε να βρεθούμε σε μια καλύτερη θέση γιατί μας αξίζει και να βελτιωθούμε.

Ο χώρος του ποδοσφαίρου, και ειδικά στις μέρες μας, απαιτεί να έχεις κάποιο άτομο εμπιστοσύνης με σκοπό να σε αντιπροσωπεύει. Εσύ έχεις αυτή την αντιπροσώπευση;

Αυτή την στιγμή ο άνθρωπος που εμπιστεύομαι είναι ο πατέρας μου . Αυτός με βοηθάει σε ότι χρειάζομαι.

Ποιοι είναι οι στόχοι σου για το μέλλον σε σχέση με την επαγγελματική σου καριέρα;

Οι τωρινοί μου στόχοι είναι να αγωνιστώ στην πρώτη ομάδα του Βόλου αλλά οι μελλοντικοί μου στόχοι είναι στο εξωτερικό.

Τέλος, θα θυσίαζες κάτι με σκοπό να πετύχεις τους επαγγελματικούς σου στόχους;

Από τότε που θυμάμαι τον εαυτό μου θυσιάζω πολλά ήμουν 15 χρόνον και σκεφτόμουν σαν ένας ενήλικος λόγο ότι είχα βάλει ένα στόχο όπου όλα τα άλλα δηλαδή ξενύχτι ποτό σε βγάζουν εκτός στόχου και πλάνου επίσης πάντα θυμάμαι όταν είχαμε ρεπο έκανα πρόγραμμα η στο γυμναστήριο η στο γήπεδο και θα ήθελα να ευχαριστήσω τον κ. Νίκο Βλάχο και το Medical fitness Center για την τεράστια βοήθεια και τις άπειρες ώρες δουλειάς . Εν κατακλείδι θα ήθελα να δώσω μια συμβουλή σε όλα τα παιδιά που προσπαθούν ότι το ποδόσφαιρο είναι πολύ δύσκολο υπάρχουν πάρα πολλές δύσκολες στιγμές αλλά θα πρέπει να μην τα παρατάνε ποτέ και να συνεχίζουν να προσπαθούν.